Lughino's profileSpace van LucaPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
August 14 __________ Die nacht ,terwijl de maan medeplichtig verstrooid werd door
een verafgelegen zwoelheid,gaven de duisternis en de stad elkaar het jawoord,
en blij verrast begon de straat zich te openen voor louche figuren door een einde te maken aan de rijrichtingen. Toen ik door het raam, dat altijd dicht is, naar buiten keek, viel het mij onmiddellijk op dat de massa buiten in harmonie leefde, een harmonie die de aardse regels niet volgde. Een nonsense vastgelegd door de discipline die iedereen zonder voorwaarden accepteerde. Een kort moment van ongerustheid zorgde ervoor dat zelfs mijn kamer, die tot dan mijn veiligheid verzekerde, al gauw te klein en donker werd. Ik liep naar buiten en ging op zoek naar iets dat ik nog niet kon definiëren, verdwaald zwierf ik door de straten. De afkeuring en soms hoon van de omstaanders begeleidde mijn verwarde zwerftocht. Uiteindelijk kwam ik bij de uitgang van de stad, maar twee onbekenden wachtten er mij op en ze versperden me de weg. "Waar denkt u naartoe te gaan? Wij raden u aan van gedachten te veranderen!", zei één. "Ik ben vrij om te gaan waar ik wil, jullie kunnen het mij niet verhinderen!", antwoordde ik vastberaden. Aarzelend keken ze elkaar aan en in één beweging gingen ze opzij en maakten een smalle doorgang zodat ik verder kon gaan. Met mijn ellebogen haastte ik mij naar buiten en liep weg zonder om te kijken. Wanneer ik een beetje verder was, riep één van hen: "Wat hoop je daar buiten te vinden?". Ik stopte onmiddellijk, hief het hoofd op naar de hemel, staarde enkele seconden naar boven en mompelde, nog steeds zonder mij om te draaien:"de maan ... nog één keer tenminste". Comments (1)
TrackbacksWeblogs that reference this entry
|
|
|
